Wij staan voor Ons
Vinkel

Joost van Bakel: De fanatiekste carnavalswagenbouwer van Vinkel

Door: Hein van Wanrooij


Oh, ik zat met Joost in de kleuter klas  toen wist ik nog niet dat die anders was. Maar daar is vandaag om daar achter te komen. Ik ga het vandaag samen met Joost hebben over zijn grote passie van carnavalswagen bouwen. Voordat we het gesprek begonnen in de kantine van E.V.V.C. viel al op dat Joost last had van zijn ogen. Natuurlijk was hij de dag ervoor bezig geweest met de carnavalswagen en had hier een paar lasogen aan overgehouden. Nou Joost stel je is even voor: “Ik ben Joost, 20 jaar en al vanaf het begin lid van de vereniging cv kèk ons nou.”



Nou ben ik zoals jullie nieuwsgierig waar deze naam vandaag komt. Dus Joost leg even uit hoe je hier op bent gekomen: “Nou om eerlijk te zijn hebben we die naam niet zelf verzonnen. We zaten bij Schoones (Bram Schoones) aan de keuken tafel en toen hadden we het erover. Nou was het zo dat een neef van Bram ook al rond liep met de naam cv kèk ons nou. Dus we hebben het eigenlijk overgenomen van een vereniging uit Marenkessel.”


Nou was dit al vanaf 2009 dus al bijna 10 jaar is Joost volop actief bij de cv. Maar waar komt deze passie vandaan? “nou, zegt Joost wanneer hij zijn rechtermiddelvinger op tafel duwt, van een hoopje oud ijzer, kippengaas en een paar telefoon boeken iets moois maken. Dit met een hele groep doen maakt het leuk en gezellig. Lekker een beetje hobbyen, leuk toch.”

Zoals ik net al vertelde is Joost al bijna 10 jaar actief, maar nu hoor ik u denken wie is er zo gek om 3 maanden lang zijn loods beschikbaar te stellen aan 25-30 man: “We zijn in groep 8 begonnen bij de familie Schoones in 2009, we deden toen nog mee met de kinderoptocht. Daarna hebben we drie jaar bij de familie van de Hanenberg gebouwd. Een jaar konden we bij timmy els (Tim van de Elzen) terecht. Daarna konden we in het jaar 2014 en 2015 bij de bies (Tom van de biezen) bouwen. Tot het heden bouwen we bij familie Schoones. Terug naar waar het allemaal begonnen is. Vanaf dit jaar in de nieuwe loods.”



Toen ik vroeg wie Joost nog even in het zonnetje wou zetten was het eerste wat die zei: ‘’de eigenaren van de bouwschuren, zonder hen hebben wij niet kunnen bouwen. Natuurlijk alle mensen die een bijdrage hebben geleverd en natuurlijk de  carnavals verenigingen. In onze begin jaren werden we geholpen door de ‘’oudere’’ groepen en nu zorgen de jongere groepen voor de nodige uitdaging die ons elk jaar weer aan het bouwen zetten.’’ Ik was ook nieuwsgierig hoe het precies is georganiseerd met z’n grote groep van meer dan 25 man. Joost verteld: ‘’Iedereen heeft in de loop der jaren zijn specialiteit ontwikkeld en weet precies hoe hij elk jaar zijn bijdrage kan leveren. Zo zijn er de lassers, de plakkers, de grazers, schilders, de thema bedenkers en nog veel meer.’’



Aangezien Joost al bijna 10 jaar aan het bouwen is zal er vast wel een mooiste jaar bij zijn geweest. ‘’Er is voor mij geen jaar dat uitblinkt, elk jaar is iets anders mooi. Het eerste jaar dat we eerste waren geworden was geweldig, omdat we het totaal niet hadden verwacht. De mooiste wagen die we hadden gebouwd was in 2017 met het circus thema. Hiermee zijn we helaas geen eerste worden omdat CVZN toen een van de mooiste wagens heeft gemaakt die ooit door Vinkel heeft gereden.’’ Is er dan ook nog een tegenslag in de afgelopen jaren? ’’Het tweede jaar op rij 4e worden achter de kaffers was veruit het diepte punt. Daar hebben wij pascal zeker drie uur mee laten vegen met al het bier wat toen naar de grond is gegaan. Later deze avond hebben de Kaffers de 3e plaats afgestaan aan ons, Een mooi gebaar. We zijn hieruit ontzettend sterk terug gekomen en dat is wel te zien de afgelopen jaren.’’


Je hebt ooit een beker voor bouwer van het jaar gekregen. Hoe zat dat eigenlijk? ‘’In 2017 was is door Prins Albert verkozen ,in opdracht van Mark schoones, tot bouwer van het jaar. Voor het Bouwersbal was ik nog even in de bouw schuur aan het werk om de puntjes op de i te zetten. Ik zag dat de kaffers(die in de zelfde schuur bouwen) in de kantine waren dus ging ik even kijken. Ik zag dat er een grote beker op tafel stond dus ik vroeg: ‘’Is dat een beker die jullie vast voor jullie zelf hebben gekocht?’’ hun schik, ze vertelde me dat het morgen wel duidelijk werd. Achteraf was dat de beker die ik uiteindelijk kreeg.’’